دیروز یک فیلم تلویزیونی با بازیگری شبنم قلی خانی و امید زندگانی دیدم  همانطوری که از این هنرپیشه های جوان انتظار میرفت بحق نقش هایی بیاد ماندنی خلق کردند وتحسین من منتقد را برانگیختند، نه اینکه من سابق همکلاسی خانم قلی خانی بوده ام ویا نه اینکه چون از ارادتمندان این هنرپیشه ی جوان وخوش اتیه بوده وهستم نه هیچ کدام از اینها و دوستی و رفاقتها نیست که مرا به تمجید از ایشان وادار میکند بلکه نوع وجنس بازی ایشان است که مرا وادار میکند زبان به تحسین ایشان بگشایم . میدانم که خیلی از هنرمندان هستند که زبان مرا تند وبی پروا  ورک وصریح میدانند برای همین است که زیاد میانهِ خوشی با من ندارند  ولی من باین رک گویی خودم میبالم ، چون اصول خودم را دارم وباین اصول که از دل اعتقادات هنری ام برامده میبالم . مبحثی داشته ام تحت عنوان بازیگری حس برتر که حداقل سعی کرده ام در اندک کارهای خویش انرا رعایت کنم  وقتی این مبحث را مطرح می کنم بازی حسی شبنم قلی خانی در این چهارچوب میگنجد یعنی خانم قلی خانی با نزدیک به حس خویش بطور واقعی در واقع خود برترش را در بازی اش جای داده و ارایه میکند برای همین است که بازیهای حسی وی بیشتر بدل مینشیند تا بازیهائی که وی معمولا بدون شناخت حسی به انها مبادرت ورزیده است .  دو تله فیلم از وی فوق العاده در من اثر خوبی گذارد یکی فیلم تلویزیونی ای بود که اتفاقا در ابتدای سال  از وی دیدم که ماجرای حیرت زدگی مرد جوانی بود که اتفاقا نامزدی اجتماعی دلسوز وعلاقه مند به حل مشکلات اجتماعی مردم داشت  و این یکی یعنی درخشش پنهان هم در اخر سال از او دیدم که به نظر من خانم قلی خانی جوان  در هر دو کار فوق العاده حسی ومنطقی با نقش برخورد داشته و نقش افرینی فوق العاده ای داشته است این یعنی رسیدن یک بازیگر به حس برتر خویش واینکه ایا او میتواند با استفاده از ابزار بازیگری و خلاقیت خود به ان نقش بیشتر وبیشتر خود را نزدیک کندیانه ؟ خانم قلی خانی توانسته است . در واقع شکل بازیگری ایشان نشات گرفته از عمق اموخته های تئاتری یک بازیگر است که انها را بعنوان یک تجربه در بازی های سینمایی وتلویزیونی خویش بکار میگیرد .

مسلم است که خانم قلی خانی میتوانست در عرصه ی تئاتر هم موفقیت های درخشانی را تجربه کند  خود من بعنوان یک کارگردان تئاتر ارزوندم روزی یک کار صحنه ای با حضور ایشان را تجربه کنم  ولی متاسفانه فضای تئاتر ما انقدر باز نیست که این فرصت تجربه را به هر ایده ی  نویی بدهد، من واقعا هوش خانم قلی خانی را میستایم که اموخته های خود را در راه کیفی کردن هنر بازیگری خویش در تلویزیون وسینما بکار میبندد چرا که تمرین واجرای یک نمایش بر روی صحنه صبر ایوب میخواهد و عمر نوح  واین واقعیت امروز تئاتر ماست ، تئاتری که باز در ان میتوان با عشق مقدس عرصه سختی های رو درروی انرا درنوردید ولی ایا این عشق را با هرقیمتی حتی به قیمت از دست دادن عمر میتوان بدست اورد والی النهایه حاصل ان چیست؟ این حرفها برای این در حاشیه ی بررسی فنی بازیگریسرکار خانم قلی خانی بعنوان بازیگری که دارد مرزهای پخته گی را پشت سر میگذارد، قرار گرفته که ما بدانیم که تئاتر دارای چه استعدادهایی است که میتوانند اعتباراین هنر را قوت بخشند ولی تئاتر کنونی ما در اشکال مختلف ان تنیده شده در بندهای انحصار راه نفسش بسته است و ماهنرمندان مهجور مانده عزم ان داریم که این راه تنفس را بگشائیم چنین باد وجز این مباد!!