صدرا

در گوشه لچكي، يعني جايي كه كربلاي8 در آن زمان انجام گرفت، تمام بچه‌هاي لشگر سيدالشهدا مورد حمله شيميايي قرار گرفتند و تعداد زيادي شهيد شدند. در جزاير هم وضع همين‌گونه بود. مقام معظم رهبري به‌عنوان امام جمعه تهران ـ البته رئيس‌جمهور وقت هم بودند ـ پيام بسيار مهمي صادر كردند كه اولين پيامي بود كه آقا رهبرگونه دادند. شما مي‌دانيد دقيقاً آنچه كه آقا روي كاغذ آوردند مثل حضرت امام بود. در آن پيام گفتند‌: من به‌عنوان امام جمعه تهران، نه رئيس‌جمهور، به جبهه‌ها مي‌روم و ائمه‌جمعه هم بيايند. لشگر امام حسين(ع) در آن زمان حدود نُه گردان پياده داشت. آن‌قدر نيرو آمد كه گردان‌هاي پياده ما به 24 گردان رسيد. مقر اصلي لشگر هم در دارخوين پر از نيرو بود. هشت گردان را آورديم. تهران جايي داشتيم به نام پادگان قوچاني آنجا هم پر شده بود. بعد هفت گردان را در يك پادگاني در سنندج برديم. يعني حدود 26 گردان فقط پياده، براي‌مان نيرو آمد. گردان‌ها را از 256 نفر تا 350 نفر افزايش داديم و هر گردان را چهار گروهان كرديم. تمام واحدهاي ما پر از نيرو شد، به طوري‌كه گفتيم ديگر نيرو نياوريد. خلاصه اينكه حركت آقا به سوي جبهه‌ها، امواجي از نيروهاي مردمي را دوباره به حركت درآورد و در دل دشمن رعب و وحشت ايجاد كرد و به رزمندگان روحيه بخشيد.