بوی خوش حسین از دعای عرفه در صحرای عرفات پیچیده است.
حسین مظهر عرفان وتجلی آن بود پیش از آ نکه بدنیا بیاید، این را نه من که تاریخ میگوید آنگاه که ابراهیم در اطاعت امر خداوند تبارک وتعالی اسماعیل خویش را قربانی میکرد آنگاه که معرفت او را بر ذات خویش چون نور خورشید دید، آنگاهان او را مژده به حسین داد که از ذریه پاک او برخواهد ساخت وحق بندگی عاشقانه را در حق محبوب یگانه ادا خواهد کرد. وحسین بدین گونه بود که تمامی وجودش ذوب در عشق الهی شد. حسین عشق همه خالصان وارادتمندان خداوند تبارک وتعالی ای گشت که این شعله عشق را باتهذیب وخودسازی در وجود خویش هماره فروزان نگه میدارند والی الابد خواهند داشت . آ ری این نام مقدس حسین است که نور اول واخر تاریخ است و گواه روشنی بر معرفت جاویدان ما نسبت به عشق ابدی ما به محبوب یگانه ، چنین باد وجز این مباد، انشاالله تعالی. والسلام
علی اکبر باقری ارومی ، کارشناس ارشد کارگردانی تئاتر