این روزها روزهای آخر نمایشگاه بین المللی قرآن است ، ما هرساله به این نمایشگاه میرفتیم ولی امسال چیزی که بود ما هم در برپایی این نمایشگاه سهمی داشتیم و آن شرکت در بین گروههای نمایشی میدانی وخیابانی بود .

امسال باید اذعان داشت که نمایش حضوری گسترده و قابل قبول در نمایشگاه داشت وعلاوه بر نمایشهای خیابانی ومیدانی نمایشهای متنوع صحنه ای نیز در داخل نمایشگاه اجرا میشد ، این کارها در واقع بهمت هنرمندان مسلمان رونق خاصی را به نمایشگاه قرآن بخشیده بود که نشاندهنده این است که بچه مسلمانها نیز در این عرصه حرفهای خاصی برای گفتن دارند .من با نمایش وفای بعهد در این نمایشگاه حضور داشتم داستان این نمایش مربوط به مقاومت زندانیان عراقی در زندان ابو غریب بود که این مقاومت با اتکال به قرآن  میسرشده بود، سایر نمایشها نیز با استفاده از مضامین قرآنی باشدت وضعف نیز مایهء رونق آن در نمایشگاه بودند . 

به نظر من این کار باید جدی گرفته شود و توان وعیار کاری بچه مسلمانها که اکثرا متخصص این امر هستند وتجربهء خوبی هم در این زمینه دارند، بیش از پیش به محک زده شود تا توان فرهنگی آنان آشکار شود ، در این مورد گفتنی است که دوست وهنرمند گرامی مان آقای محمود فرهنگ دلسوزانه پشت این قضیه ایستادند وحمایت های لازم را بعمل آوردند که جای تقدیر دارد.

واما نکتهء آخر اینکه قرآن کتابی است که ظرفیتهای بیشماری از فهم وشعور و راهنمایی وراهبری را برای هنرمندان میتواند داشته باشد ، شاید بتوان گفت که هنرمندان ما با الهام از قرآن میتوانند چهرهء انسانی شخصیت آدمی را برای دوستداران تئاتر وهنرهای نمایشی عیان کنند واین راه اگر تداوم یابد و رجوع به قرآن در ذهن هنرمندان ما جایی باز کند مسلما ساختار درام و نمایش نامه های ما تغییر لازم را پیدا خواهد کرد ، تغییری که در آینده اجتناب ناپذیر خواهد بود .